Wat is er mogelijk?
|
|
INDIVIDUELE BEGELEIDING van kinderen in de leeftijd van 8 tot 12 jaar Met inzet van de Troostkoffer en KO de Troostvogel Een kind moet allereerst beseffen dat het "echt waar" is wat er is gebeurd. Soms moet het afscheid nog eens dunnetjes worden overgedaan. Vervolgens zoeken we naar passende uitingsvormen voor de emoties die zich aandienen. Dat kan verdriet zijn, maar ook boosheid of schuldgevoel. Er is ook vaak sprake van angst, wat meestal onderbelicht blijft: bang om zelf ziek te worden, bang de andere ouder te verliezen of bang om zelf dood te gaan. Een verlieservaring kan je ook onzeker maken, onzeker over jezelf en de toekomst. Werken aan zelfvertrouwen is dan ook een belangrijk aspect in de begeleiding. Mijn neutrale positie maakt dat kinderen mij snel hun verhaal toevertrouwen. Lees verder: Hoe ziet de begeleiding eruit? Waarom is begeleiding zinvol? Wanneer is begeleiding echt nodig? |
||
|
INDIVIDUELE BEGELEIDING van jongeren in de leeftijd van 13 tot 18 jaar
Jongeren willen niet rouwen en hebben daardoor de neiging hun
gevoelens te ontkennen. Dat kan leiden tot uitstel van rouw, die dan
vaak in een latere levensfase aan de orde komt. Meestal wordt de
relatie dan niet gelegd. Het is daarom zinvol om hen te stimuleren op
enigerlei wijze met rouw bezig te zijn. |
||
|
INDIVIDUELE BEGELEIDING van jongvolwassenen in de leeftijd van 18 tot 28 jaar
Als je jong bent is de stap naar een psycholoog soms groot.
Meestal is bij verlies een vorm van begeleiding
voldoende om weer vertrouwen in de toekomst te krijgen.
|
||
|
GEZINSBEGELEIDING
Mensen kunnen verschillend reageren op een verlies. In een gezin met nog thuiswonende
kinderen kan dat spanning opleveren.
Het is belangrijk om van elkaar te weten wat er speelt en te weten wat de ander nodig
heeft om zich gesteund te voelen.
Daarover praten blijkt niet altijd eenvoudig te zijn.
|
|
|
|
|